zıvanadan çıkmak

1) çok sinirlenmek, öfkelenmek: ’Dürdane Hanım’ın aşkı seni zıvanadan büsbütün çıkarmış.’ -H. R. Gürpınar. 2) aklını yitirmek, çılgın gibi davranmak: ’Kaç zamandır zaten bir acayipleşen oğlanın artık adamakıllı zıvanadan çıktığına hükmediyorlardı.’ -H. Taner. 3) denetlenemez duruma gelmek: Bu iş zıvanadan çıktı.