uykuya varmak

1) uyumak: ’Yemek biter bitmez Ali sol elini yastık yaptı, hemen uykuya vardı.’ -Y. Kemal. 2) mec. sükunet, sessizlik, hareketsizlik içine girmek: ’Etrafı kapatan dik, sivri dağlar duman ve bulut sarılı kocaman başlarını birbirine dayayarak çoktan uykuya varmışlardı.’ -R. H. Karay.