kötürüm olmak (kalmak)

1) yaşlılık veya sakatlık sebebiyle yürüyememek: ’Mağdurun belinden aşağısını felce uğrattı, bütün hayatı boyunca kötürüm kaldı.’ -B. Felek. 2) mec. güçsüz kalmak: ’Acılıyım karım öleli / Kalmışım yarı kötürüm’ -B. Necatigil.