kamburu çıkmak

1) sırtı kambur olmak: ’Mavi gözlü, köse, kamburu çıkmış bir ihtiyardı.’ -Ö. Seyfettin. 2) mec. ihtiyarlamak: ’Bir kocakarı gibi kamburu çıkmış. Ne istiyor’’ -N. Hikmet. 3) mec. eğilerek yapılan işler için çok çalışmış olmak.