canı sıkılmak

1) içi sıkılmak, yapacak bir işi olmamaktan tedirginlik duymak: ’Bir an daldı. Durup dururken canı sıkılmıştı.’ -E. Şafak. 2) öfkelenmek: ’Belki de kitapları bedavaya getireceğimi düşündüğü için canı sıkılıyor.’ -A. Ümit. 3) üzülmek: ’Atölyede bellediğim dünya kadar söze gazetelerde, kitaplarda rastlamayınca enikonu canım sıkılıyordu.’ -B. R. Eyuboğlu.