(biri) fena olmak

1) hasta gibi olmak, fenalaşmak: ’Bütün bu hatıraların yerini bir tek duygu, fena bir duygu, fenayım, fena oluyorum duygusu kapladı.’ -P. Safa. 2) kötüleşmek; 3) çok üzülmek, bozulmak.