baş
Anlamı (14 anlam)
1.
isim, anatomi
İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser
Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. - N. Cumalı
2.
Bir topluluğu yöneten kimse
Cumhurbaşkanı devletin başıdır. - Anayasa
3.
Başlangıç
Hafta başı. Ay başı. Yılbaşı. Satır başı.
4.
Temel, esas
Gücün, erdemliğin, bilimin, her şeyin başı paradır, para. - H. E. Adıvar
5.
Arazide en yüksek nokta
Dağın başı. Tepenin başı.
6.
Bir şeyin genellikle toparlakça ucu
Avucumuzun içinde sakladığımız sigaraların yanmış ucu ile fitillerin başını yaktık. - F. R. Atay
7.
Bir şeyin uçlarından biri
Merdiven başında beni çağırdı. - A. Kutlu
8.
Kasaplık hayvanlarda ve bazı yiyeceklerde adet
Yirmi baş koyun. Üç baş soğan.
9.
Sarraflık hakkı
10.
Bir şeyin yakını veya çevresi
Güzel bir sonbahar havasında şair, havuz başına uzanır gibi oturmuş, güneşleniyordu. - A. Kabaklı
11.
’Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün’ anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz
Başbakan, başçavuş, başhekim, başkent, başöğretmen, başpehlivan, başrol, başsavcı.
12.
Güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş derecenin en yükseği
Başa güreşmek.
13.
denizcilik
Deniz teknelerinde ön taraf
14.
isim
Çıban