Sözlük Sözlük 1

kimsenin ahı kimsede kalmaz

kimsenin ahı kimsede kalmaz

Sözlük Sözlük 1

(bir şeyin, bir kimsenin) etrafını almak (sarmak)

(bir şeyin, bir kimsenin) etrafını almak (sarmak)

Sözlük Sözlük 1

kabahat samur kürk olsa kimse sırtına almaz

kabahat samur kürk olsa kimse sırtına almaz

Sözlük Sözlük 1

suç samur kürk olsa kimse üstüne almaz

suç samur kürk olsa kimse üstüne almaz

Sözlük Sözlük 1

(bir işin, bir kimsenin) arkasına düşmek (takılmak)

(bir işin, bir kimsenin) arkasına düşmek (takılmak)

Sözlük Sözlük 1

yerdeki yüze basılmaz (kimse basmaz)

yerdeki yüze basılmaz (kimse basmaz)

Sözlük Sözlük 0

(bir kimseye, bir şeye) ihtiyaç duymak

(bir kimseye, bir şeye) ihtiyaç duymak

Sözlük Sözlük 1

(bir şeye, bir kimseye) yazık olmak

(bir şeye, bir kimseye) yazık olmak

Sözlük Sözlük 0

(bir şeye, kimseye) yazık etmek

(bir şeye, kimseye) yazık etmek

Sözlük Sözlük 2

(bir şeyin, bir kimsenin) üstüne üstüne gitmek

(bir şeyin, bir kimsenin) üstüne üstüne gitmek

Sözlük Sözlük 1

kimse kimsenin çukurunu doldurmaz

kimse kimsenin çukurunu doldurmaz

Sözlük Sözlük 2

kimse yoğurdum ekşi demez

kimse yoğurdum ekşi demez

Sözlük Sözlük 1

yağmur olsa kimsenin tarlasına düşmez (yağmaz)

yağmur olsa kimsenin tarlasına düşmez (yağmaz)

Sözlük Sözlük 2

kişinin kendine ettiğini kimse edemez

kişinin kendine ettiğini kimse edemez

Sözlük Sözlük 1

suçu gelin etmişler, kimse güveyi girmemiş

suçu gelin etmişler, kimse güveyi girmemiş